به گزارش روابط عمومی هیأت پزشکی ورزشی استان تهران، بازگشت به ورزش تنها به بهبود شرایط جسمانی محدود نمی‌شود و ورزشکار باید از نظر روانی نیز آمادگی لازم را برای ازسرگیری تمرین‌ها به دست آورد. نگرانی از آسیب‌دیدگی مجدد، مقایسه مداوم عملکرد فعلی با دوران اوج و انتظار پیشرفت سریع، می‌تواند روند بازگشت را دشوارتر کند.

ثبت پیشرفت‌های کوچک، تمرین مهارت‌ها در شرایط کنترل‌شده، مرور ذهنی اجرای موفق حرکات و دریافت بازخورد از مربی و تیم درمانی، از راهکارهای مؤثر برای بازیابی اعتمادبه‌نفس است. همچنین شدت تمرین‌ها باید متناسب با میزان آمادگی ورزشکار و به‌صورت تدریجی افزایش یابد.

هر مرحله موفق در مسیر بازگشت می‌تواند این پیام را به ورزشکار منتقل کند که بدن او در حال بازیابی است و می‌تواند بار دیگر مهارت‌های خود را اجرا کند. پذیرش این موضوع که پیشرفت به زمان و تمرین نیاز دارد، به کاهش فشار روانی و شکل‌گیری دوباره احساس توانمندی کمک می‌کند.

ورزشکاران باید به‌جای تمرکز بر «بهترین بودن»، توجه خود را به «بهتر شدن» معطوف کنند؛ زیرا هر گام موفق، زمینه‌ساز برداشتن گام بعدی و بازگشتی ایمن‌تر و پایدارتر به ورزش خواهد بود.