به گزارش روابط عمومی هیأت پزشکی ورزشی استان تهران، افزایش ناگهانی بار تمرین، ریکاوری و استراحت ناکافی، بی‌توجهی به شرایط رشد و تخصصی‌شدن زودهنگام در یک رشته ورزشی، از مهم‌ترین عوامل افزایش‌دهنده خطر آسیب در ورزشکاران نوجوان به شمار می‌روند.

برای کاهش احتمال بروز آسیب، لازم است بار تمرینی نوجوانان به‌طور منظم پایش و متناسب با شرایط رشد آنان تنظیم شود. همچنین قرار دادن روزهای استراحت در برنامه تمرینی و اختصاص زمان کافی به ریکاوری باید مورد توجه ورزشکاران، مربیان و خانواده‌ها قرار گیرد.

پرهیز از تخصصی‌سازی زودهنگام در یک رشته ورزشی نیز از دیگر نکاتی است که می‌تواند در کاهش آسیب‌های ناشی از تمرینات شدید مؤثر باشد.

شناسایی زودهنگام خطاهای تمرینی و تنظیم برنامه متناسب با رشد نوجوانان، در پیشگیری از شکستگی‌های استرسی و تندینوپاتی‌ها اهمیت دارد.