پنجشنبه ۹ مهر ۱۴۰۵ - ۱۶:۰۸

/روز جهانی سالمند/

ورزش و فعالیت بدنی در دوران سالمندی

ورزش و فعالیت بدنی در دوران سالمندی

دوران سالمندی یکی از مراحل طبیعی زندگی است که با تغییراتی در سیستم عضلانی ـ اسکلتی، قلب و عروق، تعادل، انعطاف‌پذیری و توانایی‌های جسمی و روانی همراه است.

با افزایش سن، کاهش توده عضلانی، قدرت عضلات و تراکم استخوان می‌تواند خطر زمین‌خوردن، شکستگی، بیماری‌های قلبی ـ عروقی و کاهش استقلال فرد را افزایش دهد.

یکی از مؤثرترین روش‌های حفظ سلامت و پیشگیری از بسیاری از مشکلات دوران سالمندی، فعالیت بدنی منظم و متناسب با شرایط جسمانی فرد است. ورزش علاوه بر تأثیر بر سلامت جسم، می‌تواند موجب افزایش نشاط، کاهش استرس و احساس تنهایی و تقویت ارتباطات اجتماعی سالمندان شود.

ورزش همگانی در سالمندان

ورزش همگانی و فعالیت‌های گروهی برای سالمندان اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا علاوه بر فواید جسمانی، فرصت ارتباط با همسالان، دوستان و اعضای خانواده را فراهم می‌کند. پیاده‌روی گروهی، نرمش‌های صبحگاهی و ورزش‌های سبک در پارک‌ها یا مراکز ورزشی می‌توانند به افزایش انگیزه و شادابی سالمندان کمک کنند.

البته نوع و شدت فعالیت باید متناسب با سن، توانایی جسمانی، بیماری‌های زمینه‌ای و سابقه ورزشی فرد انتخاب شود.

پیاده‌روی؛ ساده‌ترین فعالیت برای سالمندان

پیاده‌روی یکی از ساده‌ترین و کم‌هزینه‌ترین فعالیت‌های بدنی برای بسیاری از سالمندان است. پیاده‌روی منظم می‌تواند به بهبود عملکرد قلب و عروق، حفظ قدرت عضلات پا، کنترل وزن، بهبود خلق‌وخو و حفظ استقلال فرد کمک کند.

سالمندان کم‌توان می‌توانند فعالیت خود را با زمان‌های کوتاه‌تر آغاز کنند و به‌تدریج مدت و شدت آن را افزایش دهند. در صورت وجود مشکل تعادل، استفاده از محیط امن و همراه داشتن فرد دیگر اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

تمرینات قدرتی

تمرینات تقویت عضلات برای سالمندان اهمیت زیادی دارد؛ زیرا افزایش سن معمولاً با کاهش تدریجی توده و قدرت عضلانی همراه است. تمرینات قدرتی مناسب می‌توانند به حفظ توانایی انجام فعالیت‌های روزمره مانند بلند شدن از صندلی، بالا رفتن از پله و حمل وسایل کمک کنند.

یکی از تمرینات ساده، نشستن و برخاستن از روی صندلی است. در این تمرین فرد از یک صندلی محکم استفاده می‌کند و با کنترل مناسب از حالت نشسته بلند می‌شود و دوباره می‌نشیند. بهتر است این حرکت ابتدا با تعداد کم و در صورت نیاز با کمک دست‌ها انجام شود.

هدف از این تمرین، تقویت عضلات ران و لگن و بهبود توانایی حرکتی است؛ بنابراین اجرای صحیح حرکت از تعداد زیاد آن مهم‌تر است.

تمرینات کششی و انعطاف‌پذیری

کاهش انعطاف‌پذیری مفاصل در سالمندی می‌تواند حرکت را دشوار کند. تمرینات کششی ملایم می‌توانند به حفظ دامنه حرکتی مفاصل کمک کنند.

تمرینات مناسب برای شانه‌ها، لگن، زانو و مچ پا باید به‌آرامی و بدون ایجاد درد انجام شوند. کشش نباید با فشار شدید یا حرکات ناگهانی همراه باشد.

تمرینات تعادلی

تمرینات تعادلی از بخش‌های مهم برنامه ورزشی سالمندان هستند، زیرا اختلال تعادل یکی از عوامل افزایش‌دهنده خطر زمین‌خوردن است.

تمرین‌هایی مانند ایستادن با تکیه بر صندلی محکم، جابه‌جایی کنترل‌شده وزن بدن و تمرینات تعادلی ساده می‌توانند در برنامه سالمندان قرار بگیرند. در افراد دارای اختلال تعادل، انجام این حرکات در کنار دیوار یا با حضور فرد مراقب ایمن‌تر است.

ورزش و سلامت استخوان‌ها

فعالیت بدنی منظم می‌تواند در حفظ سلامت استخوان‌ها نقش داشته باشد. این موضوع برای سالمندانی که در معرض کاهش تراکم استخوان و پوکی استخوان قرار دارند اهمیت بیشتری دارد.

با این حال، در افراد مبتلا به پوکی استخوان، نوع ورزش باید با توجه به میزان کاهش تراکم استخوان و نظر پزشک یا متخصص فیزیوتراپی انتخاب شود. برخی حرکات شدید، ضربه‌ای یا خم‌کردن و چرخاندن شدید ستون فقرات ممکن است برای بعضی افراد مناسب نباشد.

یوگا و تمرینات ذهن ـ بدن

برخی تمرینات ملایم مانند یوگای اصلاح‌شده، تمرینات تنفسی و مدیتیشن می‌توانند در کنار فعالیت بدنی به آرامش، کاهش استرس و بهبود احساس سلامت روان کمک کنند.

یوگا در سالمندان باید متناسب با توانایی فرد و ترجیحاً با مربی آشنا با تمرینات سالمندان انجام شود. هدف، انجام حرکات پیچیده نیست؛ بلکه حفظ حرکت، انعطاف‌پذیری، تعادل و آرامش است.

دوچرخه ثابت

دوچرخه ثابت می‌تواند برای برخی سالمندان گزینه مناسبی برای فعالیت هوازی کم‌ضربه باشد. این ورزش فشار کمتری نسبت به برخی فعالیت‌های پرضربه به مفاصل وارد می‌کند و می‌تواند برای تقویت استقامت قلبی ـ عروقی مورد استفاده قرار گیرد.

با این حال، سالمندانی که مشکلات زانو، لگن، کمر یا سایر بیماری‌های اسکلتی ـ عضلانی دارند باید شدت و مدت استفاده از دوچرخه ثابت را متناسب با شرایط خود تنظیم کنند. در صورت ایجاد یا افزایش درد، تمرین باید متوقف و علت بررسی شود.

میزان فعالیت بدنی توصیه‌شده برای بسیاری از سالمندان

هدف عمومی می‌تواند رسیدن به حدود ۱۵۰ دقیقه فعالیت هوازی با شدت متوسط در هفته باشد؛ برای مثال ۳۰ دقیقه فعالیت در پنج روز هفته.

افرادی که توانایی انجام این میزان فعالیت را ندارند، می‌توانند از مقادیر کمتر شروع کنند و به‌تدریج میزان فعالیت را افزایش دهند. همچنین تمرینات تقویت عضلات و تمرینات تعادلی باید متناسب با نیاز فرد در برنامه هفتگی قرار گیرند.

نکته مهم این است که فعالیت بدنی باید متناسب با توانایی فرد باشد و لازم نیست سالمند برای بهره‌مند شدن از فواید ورزش، خود را به فعالیت شدید و خسته‌کننده وادار کند.

بهترین زمان ورزش

زمان مناسب ورزش برای سالمندان به شرایط فردی، آب‌وهوا و برنامه روزانه بستگی دارد. برخی افراد صبح پس از یک صبحانه سبک و برخی دیگر عصرها احساس بهتری برای ورزش دارند.

مهم‌تر از ساعت انجام ورزش، منظم بودن فعالیت، مصرف مایعات کافی و پرهیز از ورزش در شرایط نامناسب مانند گرمای شدید یا زمانی است که فرد احساس ضعف و بیماری دارد.

نکات ایمنی قبل و هنگام ورزش

قبل از شروع یک برنامه ورزشی جدید، به‌خصوص در سالمندانی که بیماری زمینه‌ای دارند یا مدت زیادی فعالیت بدنی نداشته‌اند، مشورت با پزشک یا متخصص مربوطه توصیه می‌شود.

اصول مهم عبارت‌اند از:

- ورزش باید به‌صورت تدریجی آغاز شود.

- شدت تمرین باید متناسب با توانایی فرد باشد.

- گرم‌کردن و سردکردن مناسب در برنامه قرار گیرد.

- از حرکات ناگهانی و شدید پرهیز شود.

- کفش مناسب و محیط ایمن برای ورزش استفاده شود.

- در صورت سرگیجه، درد قفسه سینه، تنگی نفس غیرعادی، ضعف شدید یا درد غیرمعمول، فعالیت متوقف شود و در صورت نیاز ارزیابی پزشکی انجام گیرد.

- سالمندانی که مشکل تعادل دارند، تمرینات تعادلی را به‌تنهایی انجام ندهند.

تأثیر ورزش بر سلامت جسم و روان

فعالیت بدنی منظم در سالمندان می‌تواند با فواید متعددی همراه باشد، از جمله:

- بهبود سلامت قلب و عروق

- کمک به کنترل وزن و قند خون

- حفظ قدرت و عملکرد عضلات

- کمک به حفظ سلامت استخوان‌ها

- بهبود تعادل و کاهش خطر زمین‌خوردن

- حفظ انعطاف‌پذیری مفاصل

- بهبود کیفیت خواب

- کاهش استرس و افزایش نشاط

- افزایش استقلال در انجام فعالیت‌های روزمره

- تقویت ارتباطات اجتماعی در ورزش‌های گروهی

- کمک به حفظ عملکرد شناختی

البته ورزش به‌تنهایی تضمین‌کننده پیشگیری از بیماری‌هایی مانند آلزایمر یا افزایش طول عمر نیست؛ بلکه در کنار تغذیه مناسب، خواب کافی، کنترل بیماری‌های زمینه‌ای، ارتباطات اجتماعی و سایر عوامل سبک زندگی سالم، می‌تواند در سلامت عمومی سالمندان نقش مهمی داشته باشد.

نتیجه‌گیری

ورزش در دوران سالمندی تنها وسیله‌ای برای حفظ آمادگی جسمانی نیست، بلکه یکی از ارکان مهم سبک زندگی سالم و مستقل محسوب می‌شود. فعالیت‌هایی مانند پیاده‌روی، تمرینات قدرتی سبک، تمرینات کششی، تعادلی، دوچرخه ثابت و برخی تمرینات ذهن ـ بدن می‌توانند با توجه به شرایط فرد در برنامه سالمند قرار گیرند.

اصل اساسی در ورزش سالمندان، منظم بودن، تدریجی بودن و متناسب بودن فعالیت با شرایط جسمانی فرد است. هدف از ورزش نباید خسته کردن سالمند باشد، بلکه باید حفظ توانایی حرکتی، استقلال، سلامت جسم و آرامش روانی او باشد.

بنابراین می‌توان گفت فعالیت بدنی مناسب، زمانی بیشترین فایده را برای سالمند دارد که به یک بخش منظم و لذت‌بخش از زندگی روزمره تبدیل شود و در کنار آن، ارتباط با خانواده و همسالان نیز حفظ شود.

دکتر امیر شادور/ سرپرست هیات پزشکی ورزشی استان خوزستان